جزیره آریانا و جزیره زرکوه به عنوان ستون‌های امنیت، اقتصاد و هویت دریایی ایران در خلیج فارس محسوب می شوند و با استناد به نقشه‌های تاریخی و اسناد موجود این جزایر متعلق به کشور ایران می باشد و تبعات فقدان حاکمیت ملی ایران بر این جزایر بسیار استراتژیک، یک چالش امنیتی و اقتصادی و سیاسی  و اجتماعی برای ایران در پی خواهد داشت.

ابعاد استراتژیک و حقوقی قرارگیری جزایر آریانا و زرکوه در خارج از کنترل و حاکمیت ایران و نقش این جزایر در امنیت دریایی خلیج فارس و کنترل مسیرهای تجاری دریایی، تنها یک مسئله مرزی نیست، بلکه بازپس‌گیری بخشی از حریم اقتصادی و امنیتی ایران است.

بازگشت آریانا و زرکوه به مدیریت حاکمیتی ایران، گامی حیاتی برای تثبیت اقتدار ملی و تکمیل منظومه جزایر ایرانی در خلیج فارس خواهد بود.

جزایر تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی از منظومه پنج‌گانه جزایر ایرانی در خلیج فارس در حاکمیت ملی ایران هستند ولی دو جزیره دیگر آریانا و زرکوه دو حلقه مفقوده  هستند که افکار عمومی آگاه جامعه خواستار مطالبه حاکمیت ملی ایران بر این دو جزیره هستند.

با توجه به استنادهای تاریخی و اسناد موجود، بازگشت مدیریت کامل جزایر آریانا و زرکوه به ایران، ضرورتی است که باید از طریق سازوکارهای حقوقی و دیپلماتیک در عرصه‌های بین‌المللی پیگیری شود.

جزایر آریانا و زرکوه، بخشی جدایی‌ناپذیر از خاک حاکمیتی ایران، همچنان در انتظار بازگشت به مدیریت کامل و کنترل ملی ایران هستند، تداوم حضور نیروهای بیگانه کشور امارات متحد عربی در این مناطق، نه تنها یک چالش امنیتی، بلکه نقض آشکار حاکمیت ملی کشور ایران می باشد و بازپس‌گیری این جزایر، حق مسلم و اولویت استراتژیک کشور ایران در تمامی عرصه‌های دیپلماتیک و حقوقی باید محسوب شود.

اسناد و شواهد تاریخی ثابت می کند که جزیره آریانا و جزیره زرکوه در جنوب خلیج فارس همواره بخشی از سرزمین ایران بوده که ابتدا با حضور انگلستان تخت اشغال این کشور قرار گرفت و سپس با دسیسه و دادوستد سیاسی انگلستان، این جزایر تخت اشغال و بهره برداری کشور امارت از سال 1971 قرار گرفت.

مرتبه «استاد ممتاز» بالاترین جایگاه علمی و دانشگاهی در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور است که به استادان برجسته‌ای اعطا می‌شود.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی بابل: 2 هزار میلیارد تومان از سازمان‌های بیمه‌گر طلب داریم، پرداخت به ‌موقع مطالبات، گره‌گشای پرداخت‌های پرسنلی و پروژه‌های عمرانی است.

مشارکت خانواده‌های نیکوکار و خانواده‌های افراد فوت شده بابلی در اهدای تجهیزات پزشکی به بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی بابل، میراث و جلوه‌ای ماندگار از مسئولیت اجتماعی و همراهی مردم با نظام سلامت است و اقدامی که می‌تواند در تقویت زیرساخت‌های درمانی و ارتقای ظرفیت‌های پزشکی و ارائه خدمات بهتر به بیماران نقش‌آفرین باشد.