مازندران – آرینا خبر – رامین حسن زاده – در حالی که جغرافیای سیاسی خلیج فارس همواره یکی از حساس‌ترین کانون‌های توجه جهانی بوده است، ادعاهای مستمر و پی در پی مالکیت دولت امارات متحده عربی بر جزایر سه گانه ایرانی: ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک نه تنها یک اختلاف مرزی ساده، بلکه چالشی مداوم برای ضعیف کردن حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران و در جهت مظلوم نمایی و تسلط بر ذهن و افکار عمومی در سطح جهان و با تحریک خارجی می باشد.

 رامین حسن زاده - فعال رسانه ای و مدیر مسئول آرینا خبر 

   پایگاه خبری و اطلاع رسانی ایرانیان

اما پرسش های اصلی اینجاست:

این ادعاهای کشور امارت بر علیه ایران بر چه پایه‌ای استوارند؟

و آیا ریشه در واقعیت‌های تاریخی دارند؟

یا صرفاً ابزاری در یک بازی شطرنج بزرگ‌ تر میان قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای بر علیه کشور و تمدن ایران هستند؟

 بخش اول: در بررسی ادعاهای امارات، کجای کار می‌لنگد؟

طرف اماراتی همواره تلاش می‌کند با تکیه بر روایت‌های مبهم از دوران پیش از تشکیل اتحادیه امارات، مالکیت این جزایر را اثبات کند.

با این حال، بررسی دقیق اسناد تاریخی، نقشه‌های دوران استعمار و سوابق دیپلماتیک نشان می‌دهد که این ادعاها با واقعیت‌های حقوقی و تاریخی همخوانی ندارند.

ایران همواره با استناد به پیوستگی تاریخی و حاکمیت ممتد بر این مناطق، این ادعاها را فاقد اعتبار می‌داند.

آنچه امارات پیش می‌کشد، بیشتر شبیه به تلاش برای بازسازی یک هویت ملی جدید با استفاده از مرزهای فرضی است تا یک حق مالکیت واقعی.

بخش دوم: تحلیل ژئوپلیتیک، چرا این جزایر؟

باید پرسید چرا در دوران مدرن، این جزایر با تحریک خارجی امارات دوباره به کانون بحث‌های سیاسی بر علیه ایران تبدیل شده‌اند؟

پاسخ در “نقاط استراتژیک” نهفته است.

این جزایر، دروازه‌های ورود و خروج به خلیج فارس هستند.

تسلط بر این نقاط، به معنای کنترل بر جریان انرژی، مسیرهای ترانزیتی و نظارت بر امنیت دریایی است.

ادعای مالکیت بر این مناطق، در واقع تلاشی برای تغییر تراز قدرت از یک کشور مقتدر منطقه به نام ایران به سمت بلوکی جدید در منطقه است که می‌تواند نظم موجود را به ضرر کشور ایران به هم بزند.

بخش سوم: آیا این یک دسیسه و نقشه سیاسی برای تضعیف ایران است؟

بسیاری از تحلیلگران معتقدند که مسئله جزایر ایرانی، تنها یک موضوع مرزی نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی و برنامه فشار مستمر سیاسی است.

با باز کردن جبهه بحث بر سر حاکمیت ملی ایران بر جزایر خلیج فارس، دو هدف دنبال می‌شود:

۱. ایجاد تنش مداوم:

مشغول نگه داشتن منابع دیپلماتیک و نظامی ایران در جبهه‌ای فرعی.

۲. بین‌المللی‌سازی مسئله:

تلاش برای کشاندن موضوع به سازمان‌های بین‌المللی جهت محدود کردن آزادی عمل ایران در مدیریت امنیت دریایی خود در خلیج فارس.

این اقدامات می‌تواند به عنوان نوعی “تضعیف نرم” برای کاهش نفوذ ایران در تصمیم‌گیری‌های کلیدی منطقه عمل کند.

نتیجه‌گیری: راهبرد آینده

در نهایت، حاکمیت ایران بر جزایر سه گانه ایرانی: ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک یک حقیقت غیرقابل انکار تاریخی و حقوقی است.

و کشور امارات متحده عربی به بهانه ماهیگیری و با نقشه و دسیسه و حمایت انگلستان، هم اکنون نیز به طور غیر قانونی دو جزیره بسیار مهم ایرانی: آریانا و زرکوه از پنج جزیره استراتژیک و  راهبردی ایران در خلیج فارس را در اشغال و کنترل و مدیریت و حاکمیت خود دارد.

اگر چه دیپلماسی همواره اولین راهکار است، اما نباید از این ادعاها به عنوان یک بازی گذرا دانست و از آن گذشت.

مقابله با این چالش، نیازمند ترکیبی از دانش تاریخی دقیق، قدرت دیپلماتیک هوشمندانه و حضور مقتدرانه در حوزه امنیت دریایی است تا ثابت شود که هیچ نقشه و برنامه سیاسی خارجی نمی‌تواند مرزهای خاکی و آبی یک کشور و یک ملت و با یک نمدن بسیار بزرگ مثل ایران را تغییر دهد.

آرینا خبر

پایگاه خبری و اطلاع رسانی ایرانیان

http://www.arinakhabar.ir

 تلگرام – آرینا خبر

https://t.me/arinakhabar1

تلگرام – آرینا سلامت

https://t.me/ArinaHealth1

 ایتا - آرینا خبر

https://eitaa.com/Arinakhabar

 ایتا - آرینا سلامت

https://eitaa.com/ArinaHealth

 بله – آرینا خبر

https://ble.ir/join/9ebqw434JY

بله – آرینا سلامت

https://ble.ir/join/BuQjtFN8nA

 روبیکا – آرینا خبر

https://rubika.ir/Arinakhabar

روبیکا – آرینا سلامت

https://rubika.ir/ArinaHealth

 آپارات آرینا خبر

https://www.aparat.com/arinakhabar