يکشنبه 8 شهريور 1405-8:45 | 2026/08/30
زنگ خطری دیگر برای نظام سلامت کشور
در سال های اخیر درگیری های متعدد همراه با خشونت‌های فیزیکی و کلامی و ایجاد نا امنی و ایجاد رعب و وحشت و یا ایجاد ترس و هراس برای فعالیت پزشکان و پرستاران در مراکز درمانی و بیمارستانی کشور رخ داده است که می تواند زنگ خطر جدی برای نظام سلامت کشور و امنیت کادر درمان و حفظ جان بیماران و همراهان آنان باشد.
اندازه متن

مازندران – آرینا خبر – رامین حسن زاده – در سال های اخیر، گزارش‌های متعددی از درگیری و ایجاد ناامنی در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی کشور گزارش شده است که زنگ خطر جدی برای نظام سلامت کشور و امنیت کادر درمان و آرامش و جان بیماران و همراهان آنان را می باشد.

این درگیری‌ها از خشونت‌های فیزیکی و کلامی علیه پرستاران و پزشکان تا حملات گسترده به زیرساخت‌های درمانی را توسط افراد نا آگاه  شامل می‌شود.

خشونت‌های فیزیکی و کلامی افراد غافل و بی خبر از تلاش های مقدس کادر درمان برای نجات انسان ها، وضعیت تلخ امروز مراکز درمانی و بیمارستانی و اورژانس در کشور است.

این مراکز جای نجات و درمان انسان ها است نه مکانی برای ایجاد درگیری و خشونت های کلامی و فیزیکی افراد نا آگاه.

وقتی خشونت و درگیری وارد مراکز درمانی و بیمارستانی  می شود دیگر فقط امنیت کادر درمان تهدید نمی شود بلکه امنیت و سلامت دیگر بیماران و همراهان آنان و پزشک و پرستار هم قربانی این نا امنی می گردد.

رامین حسن زاده - فعال رسانه ای و مدیر مسئول آرینا خبر 

   پایگاه خبری و اطلاع رسانی ایرانیان

پزشک و پرستار باید در امن ترین و آرام ترین شرایط ممکن و با سکوت مطلق برای نجات و درمان بیماران تلاش و فعالیت کنند نه اینکه همزمان با انجام کار درمان بیماران با اضطراب و استرس، نگران حمله و نا امنی در مرکز کاری خود باشند.

اعتراض و مطالبه گری مودبانه به کاستی ها و عملکرد کادر درمان حق همه است اما خشونت، تهدید و ضرب و شتم هیچ توحیهی ندارد.

امنیت و آرامش و سکوت مطلق در مراکز درمانی یعنی کمک به حفظ جان بیماران.

نا امنی برای کادر درمان باعث آسیب به سلامت مردم می شود.

باید بررسی شود که قوانین کشور و قوانین بین‌المللی در مورد حمایت از بیمارستان‌ها و کارکنان درمانی و بهداشتی چه مواردی را مطرح می کنند.

خشونت علیه کادر درمان - معضلی فراگیر

متاسفانه خشونت علیه کادر درمان به یک معضل فراگیر و عادی در بیمارستان‌های کشور تبدیل شده است.

آمار دقیقی از این خشونت‌ها در دسترس نیست، اما شواهد نشان می‌دهد که پزشکان و پرستاران به ویژه در بخش‌های اورژانس به طور مکرر هدف خشونت کلامی و فیزیکی قرار می‌گیرند.

به نظر می رسد که افزایش و گسترش خشونت ها و ایجاد درگیری و ناامنی و ضرب و شتم در بخش‌های اورژانس و در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی کشور غیر مستقیم هدایت شده و سازمان یافته است که روزانه در مراکز درمانی و بیمارستانی کشور رخ می‌دهد و همین موضوع یکی از دلایل اصلی مهاجرت و خالی شدن مراکز بیمارستانی از کادر درمان پزشکی و پرستاری است که می تواند بر حفظ درمان و سلامت بیماران و خانواده های ایرانی اثر منفی بکذارد.

باید این نکته مهم را در نظر داشت که کادر درمان پزشکی و پرستاری در شرایط مملو از ترس و نا امنی در مراکز درمانی نمی توانند به درستی کار کنند و ایجاد نا امنی در مراکز بیمارستانی بر خلاف قوانین کشور می باشد.

کارشناسان، بی‌اطلاعی از قوانین مانند قانون منشور حقوق بیمار و خلأ وجود قانون خاص در زمینه حقوق متقابل بیمار و کادر درمان و بیمارستان را از دلایل اصلی این معضل می‌دانند.

حمله به مراکز درمانی در بحران‌ها؛ نقض آشکار قوانین بین‌المللی

در کنار خشونت‌های فردی و گروهی، ناامنی در بیمارستان‌ها ابعاد گسترده‌تری نیز یافته است.

بر اساس آمار اعلام شده، در جریان جنگ‌های اخیر، بیش از ۳۰۰ مرکز درمانی و بهداشتی مورد حمله قرار گرفتند و ۱۲ بیمارستان هم به طور کامل تخریب شده‌اند.

ناامنی سیستماتیک؛ بحرانی فراتر از درگیری‌های فیزیکی

کارشناسان هشدار می‌دهند که این نا امنی در مراکز بیمارستانی تنها به درگیری‌های فیزیکی محدود نمی‌شود و نظام سلامت را با بحرانی عمیق‌تر مواجه کرده است.

بر اساس گزارشات:

 - کمبود شدید امکانات

- نبود تخت کافی در اورژانس 

- و فشار روانی ناشی از کمبودها و همچنین بد حالی بیماران

از عوامل مهم شروع دعوا و خشونت در بیمارستان‌ها عنوان شده است.

امروزه نگرانی های جدی در خصوص جلوگیری از ارائه و دریافت خدمات مطلوب پزشکی به بیماران و نگرانی از امنیت و آرامش مراکز درمانی و بیمارستانی در سطح جامعه شکل گرفته است.

ضرورت اقدام فوری

با توجه به موج فزاینده ناامنی و خشونت در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی، ضرورت دارد که نهادهای مسئول از جمله دادستانی کل کشور با جدیت بیشتری نسبت به تأمین امنیت کادر درمان و تامین امنیت و آرامش بیماران اقدام کنند.

این امر نیازمند تدوین قوانین بازدارنده، فرهنگ‌ سازی در زمینه دانستن حقوق بیمار و همچنین دانستن حقوق و حرمت کادر درمان و افزایش مهارت های ارتباطی کارکنان مراکز درمان با همراهان بیمار و نیز افزایش امنیت فیزیکی مراکز درمانی است.

بیمارستان ها و مراکز درمانی و بهداشتی کشور باید پناهگاه امن و آرام برای درمان بیماران و حضور همراهان بیماران در کنار کادر درمان باشند و نباید اجازه داد تا فضایی شکل بگیرد که تا این مراکز به عرصه ایجاد درگیری و ایجاد نا امنی و اسیب به درمان سایر بیماران تبدیل شود.

مطالب مرتبط:
آخرین اخبار